1107 - بيم دريا لا اركب البحر اخشي * على فيه المعاطب طين أنا و هو ماء * و الطين في الماء ذائب ( ابو على سينا ) * * * هيچ‌گاه به دريا نمىروم و از آن هراس و بيم دارم . زيرا من از گل هستم و او آب است و گل در آب حل مىشود . 1108 - منزلت گمنامى ليس الخمول بعار * على امرء ذي جلال فليلة القدر تخفي * على جميع الليالي ( ناشناس ) * * * گمنامى براى انسان باعظمت عيب و عار نيست . پس شب قدر با تمامى عظمت خود بر تمامى شب‌ها ، مخفى مىماند . 1109 - شكوه از دوبينى « ابن حلاوى » دربارهء آشپز لوچش چنين سرود : يجىء إلينا بالقليل يظنه * كثيرا و ليس الشح الا لعينيه و من سوء حظي ان رزقي مقدّر * براحة مرء يبصر الشىء مثليه * * * ما را اندك غذايى مىآورد و بسيار مىپنداردش و دليل حرص و طمع او به غير از چشمانش چيز ديگرى نيست بخت مرا ببين كه ، روزى من به دست كسى است كه هر چيزى را دو برابر مىبيند . 1110 - رقيب لوچ شاعرى دربارهء مليحى كه رقيبى لوچ دارد ، سرود : أحوى الجفون له رقيب أحول * الشىء في إدراكه شيئان يا ليته ترك الذي أنا مبصر * و هو المخير في المليح الثاني ( ناشناس )